Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

MUMIO – NATURALNY, NIEZWYKLE SKUTECZNY LEK.

Lecznicze właściwości mumio są opisywane w starożytnej literaturze Chin, Tybetu, Mongolii, Persji, narodów Azji Środkowej i wielu innych krajach Wschodu. Od czasów starożytnych stosowane przez ludzi w górskich regionach na Kaukazie i Dalekim Wschodzie. Znane było i cenione przez Hipokratesa, Arystotelesa, lekarzy Aleksandra Wielkiego, Awicennę i wielu innych lekarzy starożytności.

Mumio (Mumijo) w języku greckim oznacza „utrzymanie ciała”, Arabowie mówią na to „Pot górski” w Birmie – tui-chao (krew gór), w rejonie Ałtaju nazywa się to „olej górski”, a w Tybecie i Mongolii – bragshaun co oznacza „sok skalny”. Shilajit, jest nazwą sanskrycką, pod którą występuje w Ajurwedzie - prastarym systemie medycznym Indii. Ludzie z plemienia Hunza, mieszkańcy gór, otaczają go tajemnicą i nazywają mianem „miód górski”.

Kilka próbek Shilajit pobranych w Ałtaju wskazuje na wiek od 550 do 1540 lat, a próbki pobrane w Azji Środkowej wykazały wiek mumio na 15 000 lat.

Właściwości lecznicze, mumio zawdzięcza swojemu złożonemu składowi, który obejmuje szereg biologicznie czynnych substancji, ale „krew gór” nie zdradza wszystkich swoich tajemnic, nawet w dzisiejszych czasach. Nie jest do końca znane pochodzenie wielu składników „skalnego soku”, choć naukowcy rosyjscy rozpoczęli badania mumio na dużą skalę już od lat 50-tych dwudziestego wieku.
Pierwsze badania (jeszcze w ZSRR) przeprowadził prof. dr. n. med.Szakirof, wybitny naukowiec i dyrektor Uzbeckiego Instytutu Traumatologii i ortopedii. Po latach badań eksperymentalnych i klinicznych zaczęto oficjalnie polecać mumio, jako ogólny nieswoisty biostymulator w leczeniu złamań kości. Od 1961 roku mumio zostało dopuszczone do stosowania w klinice uzbeckiego instytutu, gdzie stwierdzono dużą aktywność leku, wyrażoną w postaci bardzo znacznej redukcji czasu leczenia złamań u pacjentów.

Oto fragment wpisu z „Rejestru produktów leczniczych Rosji”:
Tytuł: Mumio Ałtaj udoskonalone.
Nazwa łacińska: Ałtaj Depuratus Mumio.
Farmakologiczne grupy: Biologicznie aktywny suplement diety. Tonik. Środek regenerujący i adaptogenny.

Skład Shilajit, to naturalna mieszanka organicznych i nieorganicznych, łatwo rozpuszczalnych w wodzie substancji, różni się proporcją i ilością poszczególnych składników w zależności od miejsca pochodzenia. Pozyskiwana jest w trudno dostępnym górskim terenie, często w jaskiniach, na wysokości 2000 – 3000 m n.p.m. Występuje w wysokich górach Iranu, Arabii, Himalajach, Azji Środkowej, Kaukazu, Kazachstanu, Mongolii, Indii, Afganistanu, Pakistanu, Nepalu, Syberii, Zabajkala, Chin, Ałtaju, Albanii i Antarktydzie. Największą i najbardziej cenną zawartość składników czynnych posiada mumio występujące na Syberii, Kazachstanie, Kirgistanie i Ałtaju, zawierające 330 bioaktywnych związków, mikro i makroelementów oraz witamin odpowiednio zestawionych przez naturę. W tym 28 rzadkich pierwiastków śladowych (rubid, cez, bar, stront, cyna, chrom, antymon...), 40 makro i mikroelementów (potas, fosfor, wapń, żelazo, sód, cynk, kobalt, mangan…), 10 związków metali, 16 aminokwasów, kompleks witamin z grupy B, witaminy C, A i P, kwas benzoesowy, sterydy, fosfolipidy, olejki eteryczne, jad pszczeli, smołopodobne węglowodory (metan, etan, etylen, propylen, propan, izopentan, butan, heksan) ·żywice, auksyny, inhibitory, glikozydy i chlorofile (wiele składników jest jeszcze nieznanych). Nie organiczną składową mumio można zapisać formułą – CaSi(K,Na)5C25H5O26, a organicznąC6H6O3B.
Wszystko to idealnie zestawione przez naturę, w doskonałych proporcjach dla ludzkiego organizmu, działa po przez synergizm wszystkich, nawet w śladowych ilościach, składników, które oddziałują na wielu poziomach organizmu.

 

Z po za kręgu lekarzy i naukowców, tych współczesnych, jak i starożytnych, wyjątkowe właściwości Mumio, jako pierwsi, zauważyli myśliwi, obserwując ranne i chore zwierzęta, które udawały się do miejsc występowania „skalnego soku” i lizały go, przywracając sobie w ten sposób zdrowie.

 

Według wielu rosyjskich badaczy, Mumio podwyższa biologiczną aktywność pojedynczych komórek i całych złożonych systemów organizmu.
Pomaga w utrzymaniu odpowiedniego poziomu i stężenia elektrolitów.
Reguluje bioelektryczną aktywność serca.
Aktywizuje i reguluje przemianę materii.
Stymuluje usuwanie toksyn z organizmu (ma zastosowanie przy wszelkich zatruciach).
Poprawia sprawność wątroby, przez usuwanie toksyn i regenerację komórek.
Przyspiesza zrastanie kości i gojenie ran, stymulując wzrost nowych komórek.
Wpływa na zwiększenie ilości czerwonych krwinek i hemoglobiny (lepsze odżywienie, dotlenienie i oczyszczenie komórek i tkanek).
Hamuje i likwiduje wszelkie procesy gnilne zachodzące w organizmie.
Rozszerza naczynia krwionośne i opóźnia proces ich wapnienia, likwiduje zatory i zakrzepy.
Reguluje ciśnienie krwi.
Wspomaga organizm w walce z wszelkimi chorobami, również wirusowymi, po przez zwiększanie produkcji endogennego interferonu.
Pobudza aktywność fagocytów oraz mikro- i makrofagów.
Pozytywnie uczestniczy w biosyntezie DNA, RNA i ATP.
Wpływa na odbudowę membran komórkowych.
Przywraca obniżone funkcje analizujących centrów mózgu i pni nerwów obwodowych.

Mumio_saszetki

Oczyszczone z niepożądanych substancji Mumio jest jednorodną, plastyczną masą o ciemnobrązowej lub czarnej barwie z błyszczącą powierzchnią, swoistym aromatycznym zapachu i gorzkim smaku.


Gęstość 2-2,6g/cm
3, temperatura topnienia 81o C, pH 0,5% roztworu 6,7-7 w trakcie przechowywania wzrasta do 7,5 i stopniowo krzepnie wraz z utratą wilgotności. Mumio jest łatwo rozpuszczalne w wodzie i bardzo słabo rozpuszczalne w 95% etanolu i innych rozpuszczalnikach organicznych.
Roztwory wodne Shilajit mają odcienie brązu, powinny być przechowywane w chłodnym miejscu lub lodówce, nie dłużej niż 10 dni.

W trakcie stosowania „krwi gór”, nie wolno pić alkoholu, czarnej herbaty, kawy i nie palić, bądź zdecydowanie ograniczyć palenie tytoniu. Stosować za to dietę bogatą w składniki odżywcze i jak najbardziej organiczne (ekologiczne).

Jedne z ostatnich badań mumio, dowiodły, że zawiera w swoim składzie grzyby o podobnych właściwościach do penicyliny i stąd nasunęły się przypuszczenia, że „skalny sok” działa, jako doskonały i niezawodny środek bakteriobójczy w leczeniu wielu chorób zakaźnych, takich jak, czerwonka, gruźlica oraz wszelkich chorób związanych z procesami zapalnymi.
Prace, m.in. Kuzminova, że 2-5% roztwór Mumio „Asil” ma działanie bakteriobójcze w schorzeniach jelitowych: dur brzuszny, czerwonka, bacillus diphteritic i staphylococcus aureus (gronkowiec złocisty).

Według N.M. Fedorovskiego i innych badaczy, środkowoazjatyckie Mumio w połączeniu z innymi środkami terapeutycznymi ma pozytywny wpływ na przebieg ostrej choroby popromiennej.
G. Rybalskaja zauważa, że środkowoazjatyckie mumio ma wpływ na regenerację uszkodzonej błony oka królika. Według M.N. Maksumova i V.A. Karimov dawka 100mg. mumio „Asil” na 1 kg. Masy ciała jest optymalna i przyczynia się wyraźnie do przyśpieszenia regeneracji kości i gojenia ran, w dawce 250mg/kg. Skuteczne jest w chorobie wrzodowej i efektywnie stymuluje centralny układ nerwowy.
Wiele badań mumio i naukowych testów przeprowadzonych w Rosji, Chinach, Indiach i innych krajach świadczy o pozytywnym wpływie tej substancji na organizm i o braku jej toksyczności.

 

Nadmienić trzeba, że Mumio nie uznaje się w Polsce, ani w Rosji, jako lek, tylko, jako suplement diety.
O ile w Rosji część lekarzy uznaje Mumio i zaleca je swoim pacjentom, o tyle w Polsce jest ono prawie zupełnie nieznane. Pojawiło się w prawdzie w formie tabletek i w postaci plastycznej w foliowych saszetkach, sprowadzane ze wschodu przez polską firmę, ale zdania na temat jego jakości są bardzo podzielone. Osobiście zetknąłem się z tą firmą i importowanymi przez nich preparatami i również mam mieszane odczucia, ponieważ na pytania, które zadałem nie otrzymałem odpowiedzi, Albo była to odpowiedź (dotycząca biszolinu), budząca moje wątpliwości.
Ostatnio dostępne jest w sprzedaży mumio w kapsułkach produkowane przez indyjską firmę Dabur, pod sankrycką nazwą Shilajit.
Pewien znany polski lekarz również dystrybuuje „swoje” mumio (raczej firma, która jest z Nim związana) oraz inna firma z Gdańska. Są to jednak ceny iście europejskie w porównaniu z cenami za dobrej jakości mumio, z jakimi można się spotkać u naszych wschodnich sąsiadów.

 

Interesujące jest to, że w niektórych regionach Rosji i Państwach Kaukaskich używa się Mumio w profilaktyce dzieci przedszkolnych przed ostrymi zakażeniami układu oddechowego, co przyczynia się do braku przerw w nauce nawet w czasie epidemii grypy.

Obecnie w krajach takich jak Korea, Chiny i Indie Shilajit znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu takich chorób jak: cukrzyca, gruźlica, astma, choroby serca i układu krążenia, choroby układu pokarmowego i pasożytnicze. 

 

Mumio jest powszechnie dostępne w Rosji, na Ukrainie i innych byłych republikach ZSRR, po za tymi, które weszły w skład Unii Europejskiej.
Ale i w tych krajach, gdzie jest ono dostępne trzeba uważać na jego, jakość, ponieważ nieuczciwych ludzi nigdzie nie brakuje.
Mumio, aby było skuteczne, musi być „żywe”. Otrzymywane za pomocą łaźni wodnej w temperaturze 80-100o C traci wartość większości swoich bioaktywnych składników.

 

Mumijo znalazło swoje zastosowanie w medycynie ludowej, z uwagi na skuteczność i moc oddziaływania w przywracaniu ludzkiego zdrowia.
Mumio nie da się opatentować, a nawet do końca rozpoznać jego skład, nie można go zsyntetyzować, dlatego nie będzie ono popularyzowane, ani szeroko udostępniane, bo nikt (koncerny farmaceutyczne zwłaszcza) nie ma w tym interesu. Po za ludźmi…, co raz bardziej schorowanymi.
Mumio jest tak niezwykłą substancją leczniczą, o tak złożonym składzie, że nie sposób w tak krutkim artykule zamieścić wszystkie informacje.
Większość literatury opisującej ten wyjątkowy "dar natury" wydana została w języku rosyjskim, a tak zwani ludzie zachodu nie kwapią się ze zgłębianiem i przekazywaniem tej wiedzy w swoich krajach. Niestety. 

Autor artykułu: Krzysztof Krzyszczak

Polecane  dostępne w naszym kraju i wydane po polsku książki, w których zawarta jest tematyka mumio.
Natalia Świtko „Mumio – Dar dla ludzkości z serca ziemi”
Dr. Wolfgank Windmann „Mumio – Naturalne lekarstwo z gór”
Dr. Krzysztof Krupka „Mumio:cud natury. Eliksir życia królów.”

 

http://forum.aromarti.ru
http://www.ayzdorov.ru
http://andruha6666.narod.ru
http://forecast-terikapress.blogspot.com
http://www.sir35.ru
"Poradnik naturoterapii" wydawca - Ukraińska Akademia Medycyny Wschodu i Kultury w Kijowie,
Ukraińska Asocjacja Medycyny Narodowej-Instytut Medyczny UANM w Kijowie.